یادداشت
آخرین اخبار
کد مطلب: 278890
شهدا، فرشته نيستند!
تاریخ انتشار : 1395/07/06 08:24:58
نمایش : 143
شهدا فرشته نيستند؛ انسانهاي والا مقامي هستند از جنس خودمان، از شهر و ديار و خانواده و فاميل خودمان. اين روزها که ميان مدافعان حرم، شهداي متولد دهه ي 60 و 70 فراوانند، راحت تر مي توانيم بگوييم که شهدا، يکي از همين کساني هستند که داريم با آنها زندگي مي کنيم و پرواز هر يک از آن ها، موجي از غبطه و آرزو در دل ما به پا مي کند. اما چه چيزهايي شهيد را "شهيد" مي کند؟
 
 

آرزوي شهادت يعني آرزوي يک پايان بي نظير. البته پايان اقامت موقت در دنيا و آغاز عالم جاودانگي. زندگي دنياييمان هر گونه که بگذرد، با تمام سختي ها و پيچ و خم ها، آرزو داريم با شهادت خاتمه يابد. چون بهتر از اين، نمي توان تصور کرد.

مقام والاي شهيدان و سعادت ابديشان ، غبطه و آرزوي ما را بر مي انگيزد. اما اين آرزوي قلبي کافي است؟ حتي اگر بر فرض، صحنه ي نبردي فراهم باشد و به طور اتفاقي، وارد ميدان شويم و مرگ در ميدان نبرد، نزديکمان باشد، آيا بي مقدمه، در آستانه ي مقام والاي شهادت قرار مي گيريم؟

قرآن، روشن و روشنگرانه پاسخ مي دهد. بر اساس آياتي که از مقام شهادت سخن مي گويد، حداقل سه عنصر محوري در شهادت وجود دارد.

1- في سبيل الله بودن

قرآن شهيدان را کساني مي داند که در راه خدا کشته شده اند: " وَ الَّذينَ قُتِلُوا في  سَبيلِ اللَّهِ فَلَنْ یُضِلَّ أَعْمالَهُمْ * سَیَهْديهِمْ وَ یُصْلِحُ بالَهُمْ * وَ یُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَها لَهُمْ " (محمد،4-6)
كساني كه در راه خدا كشته شدند، خداوند هرگز اعمالشان را ضايع نگرداند و آنان را به سعادت هدايت كند و امورشان را اصلاح نمايد و به بهشتي كه قبلاً مقامات آن را به آنها شناسانده است، واردشان مي سازد .

شهادت، مرگ تاجرانه و مرگ آدم  هاي زرنگ است. اين هديه را خدا به چه کسي مي دهد؟ خدا اين هديه را ارزان نمي دهد؛ به کساني مي دهد که در راه او مجاهدت کنند. شهيدان اين هديه ي الهي را آسان و رايگان به دست نياوردند؛ به قيمت مجاهدت به دست آوردند؛ در راه خدا جهاد کردند، از خودشان گذشتند و خدا اين هديه را به آنها داد."

فقط و فقط نيت خدايي پذيرفته مي شود. ممکن است حتي راه خدا، جنگيدن در ميدان نبرد رسمي نباشد. مثلاً کشته شدن يا مرگي باشد که در مسير هجرت براي خدا ، رخ مي دهد:  "وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ ماتُوا لَیَرْزُقَنَّهُمُ اللَّهُ رِزْقاً حَسَناً وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ خَیْرُ الرَّازِقِينَ. لَیُدْخِلَنَّهُمْ مُدْخَلًا یَرْضَوْنَهُ "
كسانى كه در راه خدا هجرت كردند، سپس شربت شهادت نوشيدند و يا به مرگ طبيعى از دنيا رفتند خداوند به همه آنها روزى نيكويى مى دهد، و از نعمتهاى ويژه اى برخوردار مى  كند چرا كه او بهترين روزى دهندگان است. خداوند آنها را در محلى وارد مى  كند كه از آن راضى و خشنود خواهند بود."(حج، 58-59)
پس کار شهيدان، حتماً به خدا اتصال دارد و غير از آن نمي شود.

2 - مجاهدت کردن

آيه 195 سوره آل عمران، از آزار ديدن و سختي کشيدن در راه خدا و هجرت براي او مي گويد و سپس اجر و مقام شهيدان اين راه را شرح مي دهد: " فَالَّذينَ هاجَرُوا وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أُوذُوا في  سَبيلي  وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَیِّئاتِهِمْ وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ" (آل عمران، 195)

آنها كه در راه خدا هجرت كردند، و از خانه هاى خود بيرون رانده شدند، و در راه من آزار ديدند، و جنگ كردند و كشته شدند سوگند ياد مى كنم، كه گناهان آنها را مى بخشم، و آنها را در بهشت هايى كه از زير درختان آن نهرها جارى است، وارد مى كنم، اين پاداشى است از طرف خداوند، و بهترين پاداشها نزد پروردگار است.

 وفاي به عهد الهي،گوهر جدانشدني از مقام شهادت است. اصلاً بدون اين صداقت در عهد، چگونه ممکن است کسي توفيق شهادت نصيبش شود؟

امام خامنه اي مدظله العالي ماهيت شهادت را هديه اي از جانب خدا مي دانند که آسان بدست نمي آيد بلکه مجاهدت لازم دارد: "اين شهادت  ها آسان به  دست نيامد. شهادت، نعمت و هديه ي خداست؛ اين هديه را آسان به کسي نمي دهند.

چرا هديه ي خداست؟ چون مرگِ ناگزيرِ همگانىِ همه ي انسان ها را به يک پديده ي افتخارآميزِ در دنيا و آخرت تبديل مي کند؛ اين هديه نيست؟ انساني همين مرگ و همين حادثه ي قطعي و ناگزير و همين آينده ي مبهم و نگراني آور را تبديل کند به يک حادثه ي پُرافتخار، به يک واقعه ي نامدارِ در دنيا و آخرت، به يک وسيله ي عزتِ پيش خدا و پيش کروبيانِ ملأ اعلي، به يک اطمينان و يک سکينه ي قلبي و يک آرامش؛ «و يستبشرون بالّذين لم يلحقوا بهم من خلفهم الاّ خوف عليهم و لا هم يحزنون»؛ هيچ خوف و اندوهي براي آنها نيست.

آيا اين هديه ي الهي نيست؟ اين که آدم روغنِ ريخته ي جانِ خودش را نذر امامزاده کند و قبول شود، نعمت خدا نيست؟ اين روغن که ريخته شده است، اين عمر که از دست رفته است، اين مرگ که ناگزير است؛ آنگاه انسان بايد همين مرگ ناگزير را به خدا بفروشد، به قيمت بهشت و سعادت ابدي؛ «انّ اللَّه اشتري من المومنين انفسهم و اموالهم بأنّ لهم الجنّة يقاتلون في سبيل اللَّه فيقتلون و يقتلون»؛ اين، وعده ي الهي است.

اين جانِ رفتني را - که انسان بناچار بايد از دست بدهد - خدا از شما مي خرد و در مقابلش به شما بهشت ميدهد. اين فقط مخصوص ما مسلمان ها نيست؛ در اديان قبل از اسلام هم بوده؛ «وعدا عليه حقّا فيالتوراة والانجيل والقرآن»؛ اين وعده را خدا در تورات و انجيل و قرآن هم داده است. پس شهادت يک هديه ي الهي است.

شهادت، مرگ تاجرانه و مرگ آدم  هاي زرنگ است. اين هديه را خدا به چه کسي مي دهد؟ خدا اين هديه را ارزان نمي دهد؛ به کساني مي دهد که در راه او مجاهدت کنند. شهيدان اين هديه ي الهي را آسان و رايگان به دست نياوردند؛ به قيمت مجاهدت به دست آوردند؛ در راه خدا جهاد کردند، از خودشان گذشتند و خدا اين هديه را به آنها داد."(بيانات در ديدار جمعي از ايثارگران و خانواده هاي شهداي استان کرمان  1384/02/12)

3- صادقانه بر سر عهد با خدا ايستادن

"مِنَ الْمُوْمِنينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى  نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْديلاً " (احزاب، 23) در ميان مومنان مردانى هستند كه بر سر عهدى كه با خدا بستند صادقانه ايستاده اند، بعضى پيمان خود را به آخر بردند (و در راه او شربت شهادت نوشيدند) و بعضى ديگر در انتظارند و هرگز تغيير و تبديلى در عهد و پيمان خود نداده اند. 
 وفاي به عهد الهي، گوهر جدانشدني از مقام شهادت است. اصلاً بدون اين صداقت در عهد، چگونه ممکن است کسي توفيق شهادت نصيبش شود؟

حرف آخر:

بايد شهيدانه زندگي کنيم تا با شهادت بميريم. جز اين، نمي شود.



 

فاطمه حسيني مجرد/ کارشناس ارشد فلسفه و کلام اسلامي - بخش قرآن تبيان
 
 
 
ارسال کننده
ایمیل
متن
 
دانلود نرم افزار سلام

لینک دانلود
کانال تلگرامی زنگ خبر
https://telegram.me/zangekhabarben
همراه با شهدای شهرستان بن
پیوندها
امام خميني

امام خامنه اي

پايگاه اطلاع رساني دولت