ذکر روزهای هفته تاریخ روز
آخرین اخبار
کد مطلب: 319987
"تاج بندگي" مبعث پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله
تاریخ انتشار : 1396/02/04 10:54:25
نمایش : 347
بعثت و فرود آمدن جبرييل در حرا، بازگشايي راه هاي آسمان به حريم بسته انسان است. خداوند، بانگ بيدار باش را از سر رحمت بيکران خود به صدا درآورده است. اين سروش ايزدي بر بال جبرييل فرود آمد و از حنجره پاک محمد صلي الله عليه و آله بر زمين منتشر گرديد.












 

داستان بعثت پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله

ماجراي بعثت حضرت پيامبر، با نقل هاي متفاوتي روايت شده است. چه سخني رساتر و شيرين تر از بيان امام هادي عليه السلام که مي فرمايد: «هنگامي که محمد صلي الله عليه و آله ترک تجارت شام گفت و آنچه خدا از آن راه به وي بخشيده بودبه مستمندان بخشيد، هر روز به کوه حراء مي رفت و از فراز آن به آثار رحمت پروردگار مي نگريست، و شگفتي هاي رحمت و بدايع حکمت الهي را مورد مطالعه قرار مي داد.

به اطراف آسمان ها نظر مي دوخت، و کرانه هاي زمينو درياها و دره ها و دشت ها و بيابان ها را از نظر مي گذرانيد، و از مشاهده آن همه آثار قدرت و رحمت الهي، درس عبرت مي آموخت.

ازآنچه مي ديد، به ياد عظمت خداي آفريننده مي افتاد. آن گاه با روشن بيني خاصي به عبادت خداوند اشتغال مي وزيد. چون به سن چهل سالگي رسيد خداوند نظر به قلبوي نمود، دل او را بهترين و روشنترين و نرمترين دلها يافت.

در آن لحظه خداوند فرمان داد درهاي آسمان ها گشوده گردد. محمد صلي الله عليه و آله از آنجا به آسمان ها مي نگريست، سپس خدا به فرشتگان امر کرد فرود آيند، و آنها نيز فرود آمدند، و محمد صلي الله عليه و آله آنها را مي ديد. خداوند رحمت و توجه مخصوص خود را از اعماق آسمان ها به سر محمد صلي الله عليه و آله و چهره او معطوف داشت.

در آن لحظه محمد صلي الله عليه و آله به جبرئيل که در هاله اي از نور قرار داشت نظر دوخت. جبرئيل به سوي او آمد و بازوي او را گرفت و سخت تکان داد و گفت: اي محمد! بخوان. گفت چه بخوانم؟

جبرئيل گفت: «نام خدايت را بخوان که جهان و جهانيان را آفريد. خدائي که انسان را از ماده پست (نطفه) آفريد. بخوان که خدايت بزرگ است. خدائي که با قلم دانش آموخت و به انسان چيزهائي ياد داد که نمي دانست»

تاريخ و زمان بعثت

درباره تاريخ بعثت رسول خدا (ص) در روايات و احاديث شيعه و اهل سنت اختلاف است و مشهور ميان علماء ودانشمندان شيعه آن است که بعثت آنحضرت در بيست وهفتم رجب سال چهلم عام الفيل بوده، چنانچه مشهور ميان علماء و محدثين اهل سنت آن است که اين ماجرا در ماه مبارک رمضان آن سال انجام شده که در شب و روز آن نيزاختلاف دارند، که برخي هفده رمضان و برخي هيجدهم و جمعي نيز تاريخ آنرا بيست و چهارم آن ماه دانسته اند.

فلسفه و اهداف بعثت

جهان در آستانه بعثت حضرت رسول اکرم صلّي الله عليه و آله در انحطاط و بحران شگفت انگيزي قرار داشت. جهالت، غارتگري، ظلم و ستم، تضييع حقوق ضعيفان و محرومان، فساد و بي بند و باري، تبعيض و ناعدالتي، نگراني و دلهره، دوري از اخلاق و انسانيت، تمام جوامع بشري را در آن روزگار فرا گرفته بود.

در اين ميان منطقة جزيرة العرب و به ويژه شهر مکه از منظر فرهنگي، سياسي، اقتصادي و اجتماعي، پايين ترين و بدترين وضع را تحمل مي کرد. خضوع اعراب جاهل در مقابل چوبهاي خشکي که به صورت بت درست شده بود و اهالي مکه در مقابل آن اجسام بي جان قربانيها کرده و استمداد مي طلبيدند، هر انسان فهميده و عاقلي را به تعجب و تأسف وا مي داشت. زنان نه تنها از حقوق اساسي خود محروم بودند، بلکه همانند کالاي بي جان خريد و فروش مي شدند و... .

بعثت در کلام معصومين عليهم السلام

در بحار الانوار از زبان حضرت علي عليه السلام مي خوانيم «وَلَمْ یَجْمَعْ بَیْتٌ وَاحِدٌ یَوْمَئِذٍ فِي الْاِسْلاَمِ غَیْرَ رَسُولِ اللّه وَخَدِيجَةَ وَاَنَا ثَالِثُهُمَا اَرَي نُورَ الْوَحْیِ وَالرِّسَالَةِ وَ اَشُمُّ رِيحَ النَّبُوَّةِ وَلَقَدْ سَمِعْتُ رَنَّةَ الشَّیْطَانِ حِیْنَ نَزلَ الْوَحْیُ عَلَیْهِ صلي الله عليه و آله فَقُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذِهِ الرَّنَّةُ فَقَالَ هَذَا الشَّیْطَانُ قَدْ اَیِسَ مِنْ عِبَادَتِهِ اِنَّکَ تَسْمَعُ مَا اَسْمَعُ وَتَرَي مَا اَرَي اِلاَّ اَنَّکَ لَسْتَ بِنَبِیٍّ وَلَکِنَّکَ لَوَزِيرٌ وَاِنَّکَ لَعَلَي خَیْرٍ؛ [در آن روزها] در هيچ خانه اي، اسلام راه نيافت، جز خانه رسول خدا (ص) و خديجه. و من سوّمين آنان بودم، من نور وحي و رسالت را مي ديدم و بوي نبّوت را استشمام مي کردم. هنگامي که وحي بر پيامبر فرود آمد، ناله شيطان را شنيدم. گفتم: اي رسول خدا! اين ناله کيست؟ گفت: شيطان است که از پرستش خويش مأيوس شد و فرمود: علي! تو آنچه را من مي شنوم، مي شنوي و آنچه را که من مي بينم، مي بيني؛ جز اينکه تو پيامبر نيستي؛ بلکه وزير من هستي و به راه خير مي روي.» (بحار الانوار، محمّد باقر مجلسي، بيروت، مؤسسة الوفا، ج 18، ص 223، ينابيع المودّة، قندوزي، دار الاسوة، ج 1، ص 208)

 

بعثت در کلام امام خميني(ره) و مقام معظم رهبري

غايت بعثت همان است که خداي تبارک و تعالي در سوره جمعه فرموده است: «هو الذي بعث في الاميين رسولاً منهم يتلوا عليهم آياته و يزکيهم و يعلمهم الکتاب و الحکمه و ان کانوا من قبل لفي ضلالٍ مبين» غايت بعثت اينهايي است که در اين آيه شريفه ذکر مي فرمايد. مي فرمايد که: «خداي تبارک و تعالي آن خدايي است که مبعوث کرده است در بين شما از خود شما يک رسولي، يک فرستاده اي و اين فرستاده اين چند امر را از طرف خدا بايد انجام بدهد «يتلوا عليهم آياته» آيات خدا را بر مردم قرائت کند. قرآن آيات الهي است و انگيزه بعثت، آوردن اين کتاب بزرگ است و تلاوت کردن اين کتاب بزرگ و آيه عظيم الهي است.گرچه همه عالم آيات حق تعالي هستند لکن قرآن کريم فشرده از تمام خلقت و تمام چيزهايي که در بعثت بايد انجام بگيرد، قرآن کريم يک سفره اي است که خداي تبارک و تعالي به وسيله پيغمبر اکرم در بين بشر گسترده است که تمام بشر از آن هر يک به مقدار استعداد خودش استفاده کند.

 

بعثت پيامبر اعظم در شعر و ادب

اشرف مخلوق ربّ العالمين

آن چهل ساله نگار نازنين

در ميان اوّلين و آخرين

يافت او را حقتعالي اينچنين

قلب او را بهترين قلبها

عاشق و خاشعترين قلبها

دل مطيع و اوسع اندر ظرفيت

منشرح آن سينه با عافيت

روز مبعث طالع از ربّ الفلق

ديده اش را نور ديگر داد حقّ


منبع : حوزه دات نت

 
 
 
ارسال کننده
ایمیل
متن